பெசாக் பென்சன் • 23 ஏப்ரல், 2026
எருசலேம், 23 ஏப்ரல், 2026 (TPS-IL) — மனித நோய் எதிர்ப்பு செல்களைக் கையாளுவதற்காக மலேரியா ஒட்டுண்ணியால் பயன்படுத்தப்படும் புதிய வழிமுறை ஒன்றை இஸ்ரேலிய விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர். இது உலகின் மிக ஆபத்தான தொற்று நோய்களில் ஒன்று பற்றிய புரிதலை மாற்றியமைக்கக்கூடும்.
பிளாசுமோடியம் எனப்படும் ஒட்டுண்ணி வகைகளால் ஏற்படும் மலேரியா, கொசுக்களின் கடித்தல் மூலம் மனிதர்களுக்குப் பரவுகிறது. ஒருவரை கொசு கடிக்கும்போது, ஒட்டுண்ணி முதலில் கல்லீரலுக்குச் சென்று, பின்னர் இரத்த ஓட்டத்தில் நுழைந்து, அங்கு சிவப்பு இரத்த அணுக்களைத் தாக்குகிறது. மலேரியா முன்கூட்டியே கண்டறியப்பட்டு சரியான மருந்து உட்கொள்ளப்பட்டால், பெரும்பாலான மக்கள் முழுமையாகக் குணமடைகின்றனர். இருப்பினும், விரைவாகச் சிகிச்சையளிக்கப்படாவிட்டால், இது குறிப்பாகக் குழந்தைகள் மற்றும் கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு ஆபத்தானதாக இருக்கலாம். 2024 ஆம் ஆண்டில், உலக சுகாதார அமைப்பு உலகளவில் 28.2 கோடி மலேரியா நோய்த்த்த்தொற்றுகளையும் 6,10,000 இறப்புகளையும் மதிப்பிட்டுள்ளது.
வெய்ஸ்மேன் அறிவியல் நிறுவனத்தின் விஞ்ஞானிகள் தலைமையிலான புதிய ஆராய்ச்சி, மனித உடலில் ஒட்டுண்ணி எவ்வாறு மிகவும் திறம்பட உயிர்வாழ்கிறது என்பதை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. சகாக்களால் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட செல் ரிப்போர்ட்ஸ் இதழில் வெளியிடப்பட்ட கண்டுபிடிப்புகள், பிளாசுமோடியம் ஃபல்சிபாரம் எவ்வாறு மரபணுப் பொருளை நோய் எதிர்ப்பு செல்களின் கருவுக்குள் செலுத்தி அவற்றின் உள் கட்டுப்பாட்டு அமைப்புகளை சீர்குலைக்கிறது என்பதைக் காட்டுகின்றன.
இந்த ஒட்டுண்ணி சிவப்பு இரத்த அணுக்களைத் தாக்குவது ஏற்கனவே அறியப்பட்டிருந்தது, ஆனால் ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாக வெய்ஸ்மேனின் பேராசிரியர் நேடா ரெஜெவ்-ரோட்ஸ்கி, டிஎன்ஏவைக் கொண்ட சிறிய வெசிகிள்களைப் பயன்படுத்தி இது பாதிக்கப்பட்ட செல்களுக்கு இடையே தொடர்புகொள்வதைக் கண்டறிந்தார். இந்த புதிய ஆய்வு இந்த வெசிகிள்களில் ஆர்என்ஏவும் இருப்பதாகக் காட்டுகிறது, இதில் புரத உற்பத்திக்குத் தேவையான வழிமுறைகளைக் கொண்ட மெசஞ்சர் ஆர்என்ஏவும் (mRNA) அடங்கும். இது ஒட்டுண்ணி முன்பு புரிந்து கொள்ளப்பட்டதை விட ஆர்என்ஏ அடிப்படையிலான தொடர்புகளை மிகவும் விரிவாகப் பயன்படுத்துகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது.
‘இது கற்பனை செய்ய முடியாதது’
இந்த ஆர்என்ஏ மூலக்கூறுகள் மோனோசைட்டுகள் எனப்படும் நோய் எதிர்ப்பு செல்களுக்குள் நுழைந்து, எதிர்பாராதவிதமாக, செல்லின் மிகவும் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியான கருவுக்குள் பயணம் செய்வதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் அடுத்து கண்டறிந்தனர்.
“இது கற்பனை செய்ய முடியாதது. செல் அதன் கருவை மிகவும் பொறாமையுடன் பாதுகாக்கிறது, ஏனெனில் அதன் ‘மூளை’ அங்குதான் சேமிக்கப்படுகிறது” என்று ரெஜெவ்-ரோட்ஸ்கி கூறினார். “ஒட்டுண்ணியின் ஆர்என்ஏ உண்மையில் இந்த பாதுகாப்பு அமைப்புகளுக்குள் ஊடுருவுகிறது என்பதை – நாங்களும் மற்றவர்களும் – நம்பவைக்க, நாங்கள் அதை நேரடியாக கருவுக்குள்ளேயே அடையாளம் காண வேண்டியிருந்தது.” இந்த கண்டுபிடிப்பு எளிய நோய் எதிர்ப்பு சக்தி தொடர்பிலிருந்து நேரடி அணுக்கரு குறுக்கீட்டிற்கு கவனத்தை மாற்றியது.
இந்த வழிமுறையை நிரூபிக்க, முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சியாளர் டாக்டர் பவுலா அபு கரீம், கருவுக்குள் தனிப்பட்ட ஒட்டுண்ணி mRNA மூலக்கூறுகளைக் கண்டறியும் திறன் கொண்ட ஒளிரும் சென்சார் ஒன்றை உருவாக்கினார், இது நுண்ணோக்கியின் கீழ் ஒளிரும் சிவப்பு புள்ளிகளாகத் தோன்றியது. ஒவ்வொரு புள்ளியும் கருவுக்குள் கடந்த ஒற்றை ஆர்என்ஏ மூலக்கூறைக் குறிக்கிறது. மேலும் பகுப்பாய்வு ஒட்டுண்ணி ஆர்என்ஏ புரதங்களாக மொழிபெயர்க்கப்படுவதற்கு முன்பு ஆர்என்ஏவைத் திருத்துகின்ற புரவலன் செல்லின் ஸ்பிளைசிங் இயந்திரத்தின் முக்கிய கூறுகளுடன் பிணைக்கிறது என்பதைக் காட்டியது. இந்த அமைப்பின் சீர்குலைவு நோய் எதிர்ப்பு புரத உற்பத்தியில் பரவலான தோல்விக்கு வழிவகுக்கிறது.
எருசலேம் ஹீப்ரூ பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றிய குழு, இந்த ஸ்பிளைசிங் சீர்குலைவு நோய் எதிர்ப்பு பாதுகாப்புக்கு பரந்த விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது என்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது. பாதிக்கப்பட்ட மோனோசைட்டுகள் கூடுதல் நோய் எதிர்ப்பு செல்களை ஈர்க்கும் அவசர சமிக்ஞைகளை வெளியிடுகின்றன, இது தீவிரமான ஆனால் தவறான திசை திருப்பப்பட்ட நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை உருவாக்குகிறது. இதற்கிடையில், சிவப்பு இரத்த அணுக்களுக்குள் இருக்கும் ஒட்டுண்ணிகள் பெரிதும் கவனிக்கப்படாமல் தொடர்ந்து பெருகுகின்றன.
“இது ஒரு திசைதிருப்பல் பொறிமுறையாகும்” என்று ரெஜெவ்-ரோட்ஸ்கி விளக்கினார். “காவலர்கள் அதை நோக்கி ஓடும் வகையில் திசைதிருப்ப ஒரு திசையில் குண்டு வீசுவது போன்றது, அதே நேரத்தில் நீங்கள் மற்றொரு இடத்திற்கு நகர்கிறீர்கள்.” இதன் விளைவாக ஒட்டுண்ணி உயிர்வாழ்வதற்குப் பயனளிக்கும் நோய் எதிர்ப்பு குழப்பம் ஏற்படுகிறது.
ஆ ஆராய்ச்சியாளர்களைப் பொறுத்தவரை, இந்த ஆய்வு மலேரியாவை இரத்த நோய்த்தொற்றாக மட்டுமல்லாமல், நோய் எதிர்ப்பு செல் கருக்களுக்குள் மரபணு ஒழுங்குமுறையை நேரடியாகக் கையாளும் திறன் கொண்ட ஒரு நோய்க்கிருமியாக மறுவடிவமைக்கிறது, எதிர்கால சிகிச்சைகளுக்கான சாத்தியமான இலக்குகளின் புதிய வகுப்பை வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்த கண்டுபிடிப்புகள் பல நடைமுறை பயன்பாடுகளை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. முதலாவதாக, ஆர்என்ஏ ஸ்பிளைசிங்குடன் ஒட்டுண்ணியின் குறுக்கிடும் திறனைத் தடுக்கும் ஒரு புதிய சிகிச்சை மூலோபாயமாகும், இது தொற்று தொடரும் போது சாதாரண நோய் எதிர்ப்பு செயல்பாட்டை மீட்டெடுக்கக்கூடும். மற்றொன்று இரத்த வெசிகிள்களில் கொண்டு செல்லப்படும் ஒட்டுண்ணி ஆர்என்ஏ “கையெழுத்துக்களை” கண்டறிவதன் அடிப்படையில் மேம்படுத்தப்பட்ட நோயறிதல்களாகும், இது ஒட்டுண்ணி நிலைகள் மிகவும் குறைவாக இருக்கும்போதும் முந்தைய மற்றும் மிகவும் உணர்திறன் வாய்ந்த கண்டறிதலை இயக்க முடியும்.
இந்த வெசிகிள் அடிப்படையிலான ஆர்என்ஏ சமிக்ஞைகள் மலேரியாவைத் தாண்டி பரந்த மதிப்பைக் கொண்டிருக்கலாம் என்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர், ஏனெனில் புற்றுநோய் மற்றும் நரம்பியற்கடத்தல் கோளாறுகள் உள்ளிட்ட பிற நோய்களிலும் இதே போன்ற வழிமுறைகள் தோன்றுகின்றன, அங்கு அவை கண்டறிதல் மற்றும் நோய் கண்காணிப்புக்கான பயோமார்க்கர்களாக செயல்பட முடியும்.
