IDF இன் மனநல சவால்களை எதிர்கொள்பவர்களைக் கையாள்வது குறித்து தொழிலாளர் மற்றும் நலத்துறை குழு விவாதம் நடத்தியது. இந்த விவாதமானது இரண்டு முக்கியப் பகுதிகளில் கவனம் செலுத்தியது: முதலாவதாக, மனநல சவால்களைக் கொண்ட வருங்கால ஆட்சேபகர்களை IDF கையாளுவது, மற்றும் இரண்டாவதாக, போஸ்ட் ட்ராமாட்டிக் ஸ்ட்ரெஸ் டிசார்டர் (PTSD) நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட வீரர்களின் ரிசர்வ் சேவையைத் தானாகவே முடக்குவது.
விவாதத்தின் தொடக்கத்தில், குழுத் தலைவர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மைக்கல் வால்டிகர் கூறுகையில்: “IDF தனது வசமுள்ள அனைத்து மனிதவளத்தையும் பயன்படுத்தி, வீரர்களைச் சேர்ப்பது அல்லது விடுவிப்பது தொடர்பாக புத்திசாலித்தனமாகச் செயல்பட வேண்டிய ஒரு சிக்கலான காலத்தில் நாம் இருக்கிறோம். இருப்பினும், இரண்டு எதிர்முனைப் பகுதிகளில் சிக்கலான நடைமுறைகளைக் குறிக்கும் விசாரணைகள் எனக்கு வருகின்றன. ஒருபுறம் – மனநலப் பிரச்சினைகளைக் கையாளும் வருங்கால ஆட்சேபகர்கள், ஏற்கனவே தேசிய காப்பீட்டால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட சிலர், ஆட்சேபனை மற்றும் சேர்ப்புச் செயல்பாடுகளின் போது பல நூறு அதிகாரத்துவத் தடைகளையும் இன்னல்களையும் சந்திக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். சில நேரங்களில் அவர்கள் தகுதியற்றவர்கள் என்றும், ராணுவச் சிறையில் தஞ்சம் அடையலாம் அல்லது தப்பியோடியவர்கள் அல்லது ஆட்சேபனை விலக்கமளிப்பவர்கள் என வகைப்படுத்தப்படலாம் என்பது அனைவருக்கும் தெளிவாகத் தெரிந்தாலும் கூட அவர்கள் சேர்க்கப்படுகிறார்கள், இந்தச் செயல் அவர்களைப் பாதிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் ராணுவ வளங்களின் பெரிய மற்றும் தேவையற்ற வீணடிப்புக்கும் வழிவகுக்கிறது. மறுபுறம், ரிசர்வ் சேவையில் தொடர்ந்து சேவை செய்ய விரும்பும் அனுபவம் வாய்ந்த மற்றும் உறுதியான ரிசர்வ் வீரர்களிடFமிருந்து விசாரணைகள் வருகின்றன, ஆனால் அவர்களுக்கு PTSD இருப்பதாக அங்கீகரிக்கப்பட்டதால் அவர்களின் சேவை முடக்கப்பட்டுள்ளது, இருப்பினும் அவர்களால் சேவை செய்ய முடியாது என்றோ, அல்லது அவர்கள் தங்களுக்கோ அல்லது மற்றவர்களுக்கோ ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள் என்றோ யாரும் தீர்மானிக்கவில்லை. இத்தகைய சூழ்நிலையில் ராணுவத்தின் ஆளகத்தைக் குலைப்பது மட்டுமல்லாமல், உணர்வுபூர்வமான சிரமங்களை அனுபவிக்கும் வீரர்கள் தொடர்ந்து சேவை செய்ய முடியாது என்ற பயத்தால் எதிர்காலத்தில் சிகிச்சை பெறுவதைத் தடுக்கவும் கூடும். இந்த இரண்டு பிரச்சினைகளின் கலவையானது சில விஷயங்கள் ஒருவேளை ‘தானாகவே’ செய்யப்படுகின்றன என்ற உணர்வை உருவாக்குகிறது, மேலும் மாற்றங்கள் அல்லது மேம்பாடுகள் தேவைப்படுகின்றன, இவை அனைத்தின் நோக்கமும் இஸ்ரேல் நாட்டையும் அதன் குடிமக்களையும் பாதுகாப்பது என்ற IDF இன் ஒற்றை மற்றும் மத்திய நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு உதவுவதாகும், மேலும் முடிந்தால், அதனுடன் சேர்ந்து, சமூக சமத்துவம், அதிகாரமளித்தல் மற்றும் சமூகத்தில் ஒருங்கிணைப்புக்கு வழிவகுக்கும் ஒரு ஐக்கியப்படுத்தும் அமைப்பாகத் தொடர்ந்து இருக்க வேண்டும்” என்றார்.
மனிதவள இயக்ககத்தின் திட்டமிடல் பிரிவின் தலைவரும் IDF இன் பணியாளர் தலைவருமான பிரிகேடியர் ஜெனரல் அமீர் வாதெமானி, மனநல சவால்களைக் கொண்ட வருங்கால ஆட்சேபகர்களைக் கையாள்வது குறித்துக் கூறுகையில்: “IDF இன் குறிக்கோள், நிச்சயமாக, முடிந்தவரை பலரைச் சேர்ப்பது மற்றும் பல்வேறு மக்களுக்காகத் தேவையான ஞானத்துடனும் உணர்திறனுடனும் அதைச் செய்வதாகும். தேசிய காப்பீடு மற்றும் சுகாதார அமைச்சகத்திடமிருந்து எங்களுக்குத் தரவுகள் கிடைக்கின்றன, மேலும் வருங்கால ஆட்சேபகர்கள் தொடர்புடைய ஆவணங்களையும் தகவல்களையும் தாங்களே பதிவேற்றவோ அல்லது வழங்கவோ அனுமதிக்கிறோம். சமீபத்திய ஆண்டுகளில், ஆட்சேபனைக்குத் திட்டமிடப்பட்டவர்களுக்கும், செயலில் உள்ள, தொழில்முறை மற்றும் ரிசர்வ் வீரர்களுக்கும் பதிலளிப்பதற்கும் காத்திருப்பு நேரத்தைக் குறைப்பதற்கும் அலகுகள் மற்றும் ஆட்சேபனை அலுவலகங்களில் மனநல அதிகாரிகளின் இருப்பை நாங்கள் கணிசமாக விரிவுபடுத்தியுள்ளோம். இந்த விஷயங்கள் தொழில்முறை மதிப்பீட்டிற்காக அனுப்பப்படுகின்றன, மேலும் அவை மருத்துவ மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில், ஒரு நபர் சேர்ப்புக்குத் தகுதியானவரா இல்லையா என்பதைத் தீர்மானிக்கின்றன. விஷயங்கள் மிகவும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒழுங்கற்ற வழக்குகள் இருந்தால், விசாரணை செய்து பதில்களை வழங்க அவற்றின் விவரங்களைப் பெறுவதில் நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைவோம்.” ரிசர்வ் சேவையை முடக்குவது குறித்து அவர் விளக்குகையில்: “மக்களை ரிசர்வ் பணி செய்வதிலிருந்து நாங்கள் தடுத்து நிறுத்தவில்லை. 30% க்கும் அதிகமான இயலாமை உள்ள எவரும் முடக்கத்தில் நுழைகிறார்கள், இவை குறிப்பிடத்தக்க இயலாமை சதவீதங்கள் என்றும் பரிசோதனை அவசியமானது என்றும் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது. ‘முடக்கப்பட்ட’ வீரர்களில் பலர் தேவையான பரிசோதனைகளுக்கு உட்பட்டு குறுகிய காலத்திற்குள் சேவைக்குத் திரும்புகிறார்கள்” என்றார்.
விவாதத்தில் கலந்துகொண்ட பல ரிசர்வ் படை வீரர்கள், தங்கள் சேவை முடக்கப்பட்டதனால் ஏற்பட்ட உணர்வுபூர்வமான சிரமங்களையும், அறிவிக்கப்பட்ட முறையையும் – அதாவது SMS மூலம் – விவரித்தனர். ஊனமுற்ற IDF வீரரான அமித் மாவோஸ் கூறியதாவது: “நான் கிட்டத்தட்ட 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு லெபனானில் பலத்த காயமடைந்தேன், எனக்கு மிகவும் முக்கியமான விஷயம் என் நண்பர்களிடம், முன்பு நான் எப்படி இருந்தேனோ அப்படித் திரும்புவதுதான். இது 3 மாதங்களுக்குப் பிறகு நடந்தது. நான் ராணுவத்திற்குத் திரும்பினேன், அதிகாரிகளுக்கான பயிற்சிக்குச் சென்றேன், அனைத்துச் சிரமங்களுக்கும் மத்தியில இன்றுவரை ரிசர்வ் படையில் சேவை செய்கிறேன். நான் முழுநேர வேலை செய்கிறேன், அதே நேரத்தில் ஒரு தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனத்தை நிர்வகிக்கிறேன், PTSD உடன் முழுமையான வாழ்க்கையை வாழ்கிறேன். இந்த போரில் நான் 400 ரிசர்வ் நாட்களைத் தாண்டுகிறேன், எனவே 20 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, நினைவு நாளுக்கு முந்தைய நாள் SMS மூலம் என்னால் இனி சேவை செய்ய முடியாது என்று சொல்ல உங்களுக்கு எப்படி நினைவுக்கு வருகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறேன்? நான் சேவை செய்தவர்கள் எனக்காகப் போராடிய பிறகு திரும்பினேன். நாங்கள் ஊனமுற்றவர்கள், ஆனால் நாங்கள் தன்னார்வலர்கள் அல்ல. நாங்கள் தேவைப்படும்போது வரும், போராடத் தயாராகவும் விருப்பத்துடனும் இருக்கும் போராளிகள். எங்கள் தளபதிகள் எங்களை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக உள்ளனர், நாங்கள் சேவை செய்யக்கூடாது என்பதற்கு உலகில் எந்தக் காரணமும் இல்லை” என்றார்.
போரினால் அதிர்ச்சியடைந்த வீரரான அவிகாய் லெவி கூறுகையில்: “போரினால் அதிர்ச்சியடைந்த வீரர்களின் புனரமைப்பில் இஸ்ரேல் நாடு தோல்வியடைந்துள்ளது, ஆனால் நாங்கள் தர்மம் கேட்டுப் பிச்சை எடுக்க இங்கே வரவில்லை. அக்டோபர் 7 முதல் நான் 370 ரிசர்வ் நாட்களை முடித்துள்ளேன். காசா மற்றும் லெபனானில், நான் வீட்டில் இருப்பதை விட நன்றாகத் தூங்குகிறேன். அங்கு, நான் பேசாமல் என் கண்களෙන්ම மற்ற வீரர்களுடன் பேச முடியும், ஏனெனில் நான் எதை அனுபவித்தேன் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியும். அப்படியானால் இந்த சிகிச்சையை நீங்கள் என்னிடமிருந்து எப்படிப் பறிக்க முடியும்? திரும்புவதற்கான கோரிக்கையை இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு சமர்ப்பித்தேன். என் நண்பர்கள் இப்போது லெபனானில் உள்ளனர். என் உடல் ஒவ்வொரு இரவும் அரிக்கிறது, நான் அவர்களுடன் இருக்க விரும்புகிறேன்” என்றார்.
போஸ்ட-டிராமா தேசிய கவுன்சிலின் தலைவரான பேராசிரியர் எயல் புரோக்டர் கூறுகையில்: “30% இயலாமை என்பது குறிப்பிடத்தக்க செயல்பாட்டுக் குறைபாட்டின் குறிகாட்டியாகும். சேவை செய்யக்கூடியவர்களும் உள்ளனர், அது அவர்களைக் காப்பாற்றவும் கூடும், ஆனால் சேவையைத் தானாகவே முடக்கும் தீவிரமான முடிவு ஊனமுற்றவர்கள் மற்றும் சவால்களை எதிர்கொள்பவர்களின் நலனுக்காக எடுக்கப்படுகிறது, அவர்களுக்கு எதிராக அல்ல, ஏனெனில் முன்பு சேர்க்கப்பட்டிருக்கக் கூடாது என்ற நபர்கள் சேர்க்கப்பட்டனர். களத்தில் அதிர்ச்சியை எதிர்கொள்ளும்போது உறைந்து போய் தனக்கும் அலகிற்கும் ஆபத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியவர்கள் அல்லது மீண்டும் மீண்டும் அதிர்ச்சியை எதிர்கொள்வது அவர்களின் நிலையை மோசமாக்கக்கூடியவர்கள் உள்ளனர், எனவே இந்த விஷயங்களை ஆராய்வது சரியானது” என்றார்.
 
போரினால் அதிர்ச்சியடைந்த வீரர்களின் மன்றத்தைச் சேர்ந்த ஷாமீர் பெனிதா கூறியதாவது: “நாங்கள் ஒவ்வொரு நாளும், எல்லா நேரத்திலும் வாழ்க்கைக்குத் திரும்ப முயற்சிக்கிறோம். ராணுவமும் எங்கள் புனரமைப்பின் ஒரு பகுதியாகும். அது எங்களைச் சண்டைக்கு அனுப்பியது, அதற்குப் பொறுப்பும் உண்டு. முடக்கும் முடிவை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கும் மக்களைத் திருப்பி அனுப்புவதற்கும் பின்னால் நான் நிற்கிறேன். நான் திரும்பிவிட்டேன், திரும்பிய பலரை எனக்குத் தெரியும். இது சரியான மற்றும் வரவேற்கத்தக்க நடவடிக்கையாகும், ஆனால் இது மக்களுடன் எப்படிப் பேசுவது என்பதை அறிவதோடு இணைக்கப்பட வேண்டும். இங்குள்ள அனைத்தையும் நீங்கள் தர்க்கரீதியாகவும் வெளிப்படையாகவும் விளக்குகிறீர்கள், ஆனால் களத்தில் உள்ள உங்கள் NCO க்களும் தளபதிகளும் 19 வயதுடையவர்கள், அவர்களில் சிலருக்கு ஊனமுற்ற வீரர்களிடமும் போரினால் அதிர்ச்சியடைந்த நபர்களிடம்கூடப் பேசும் வாழ்க்கை அனுபவமும், கல்வியும், உணர்திறனும் இல்லை, அவர்கள் எங்களை அவமானகரமான முறையில் நடத்துகிறார்கள்” என்றார்.
சமூகப் பணியாளர்கள் சங்கத்தைச் சேர்ந்த ரிவ்கா லியோன் ஜடா, வருங்கால ஆட்சேபகர்கள் குறித்துக் கூறுகையில்: “மனநோய் அல்லது கடுமையான பதட்டம் குறித்த தெளிவான மருத்துவ நோயறிதலுடன் கூடிய இளம் ஆண்களும் பெண்களும் களத்தில் பல வழக்குகளை நாங்கள் அறிவோம், அங்கு அவர்களின் இடம் IDF இல் இல்லை என்பது நிபுணர்களுக்கு மிகவும் தெளிவாகத் தெரியும், ஆனால் சில நேரங்களில், நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகაც, அவர்களுக்கு மனநல விலக்கு கிடைப்பதில்லை. அவர்கள் சேர்ந்து கொள்கிறார்கள், சில நேரங்களில் சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு டிஸ்சார்ஜ் செய்யப்படுகிறார்கள், சில நேரங்களில் தகுதியற்றவர்கள் என்பதால் சிறைக்குச் செல்கிறார்கள். அவர்கள் மேலும் மேலும் ஒப்புதல்களை வழங்க வேண்டும் என்று கோரப்படுகிறார்கள். IDF ஒரு பெரிய அமைப்பு என்பதையும் அதன் அமைப்புத் தேவைகள் உள்ளன என்பதையும் நான் புரிந்துகொள்கிறேன், ஆனால் இந்த செயல்முறை இந்த இளைஞர்களுக்கு உளவியல் ரீதியான பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது” என்றார்.
விவாதத்தின் முடிவில், குழுத் தலைவர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் வால்டிகர், மனநல சவால்களை எதிர்கொள்ளும் வருங்கால ஆட்சேபகர்களைக் கையாளுவது மற்றும் ரிசர்வ் படை வீரர்கள் ஆகிய இருவர் தொடர்பான நடைமுறைகளை ராணுவம் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று கோரினார், இதில் சேவை முடக்கத்தின் முறையை விளக்குவது மற்றும் அதன் தாக்கங்கள் மீது முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்றார்.