‘கமாண்டோ’ படைப்பிரிவில் (89) வீரமரணம் அடைந்த வீரர்களுக்கான வருடாந்திர நினைவேந்தல் நிகழ்ச்சி நேற்று இரவு (செவ்வாய்க்கிழமை) மோடிஇன் நகரில் நடைபெற்றது. தலைமைத் தளபதி லெப்டினன்ட் ஜெனரல் இயால் ஜமீர் தலைமையில் நடைபெற்ற இந்நிகழ்ச்சியில், மத்திய கட்டளைத் தளபதி மேஜர் ஜெனரல் அவி ப்ளூத், ‘ஹா-ஈஷ்’ படைப்பிரிவின் (98) தளபதி பிரிகேடியர் ஜெனரல் மெனி லிபர்ட்டி, காலாட்படை மற்றும் வான்குடைப்படை தலைமை அதிகாரி பிரிகேடியர் ஜெனரல் ஓமர் கோஹென், ‘கமாண்டோ’ படைப்பிரிவின் (89) தளபதி கர்னல் எம். மற்றும் உயிரிழந்த வீரர்களின் குடும்பத்தினர், படைப்பிரிவின் முன்னாள் மற்றும் இந்நாள் தளபதிகள், வீரர்கள் கலந்துகொண்டனர்.
உயிரிழந்த வீரர்களின் குடும்பங்களின் பிரதிநிதியும், மறைந்த சார்ஜென்ட் முதல் வகுப்பு லிரான் சாடியாவின் தந்தையுமான சீயோன் சாடியா பேசியதாவது: “இரத்தம், ஏக்கம், அர்ப்பணிப்பு மற்றும் வீரத்தின் உடன்படிக்கையால் ஒன்றிணைக்கப்பட்ட ஒரு குடும்பமாக நாம் அனைவரும் இங்கு கூடியுள்ளோம். இரண்டாவது லெபனான் போருக்குப் பிறகு, எங்கள் மகன் லிரான் தனது நான்கு நண்பர்களுடன் மரூன் அல்-ராஸ் போர்க்களத்தில் வீரமரணம் அடைந்த அந்த நாளுக்குப் பிறகு 20 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன. 20 ஆண்டுகள் என்பது ஒரு முழு வாழ்நாள். ஆனால், தங்கள் அன்புக்குரியவர்களை இழந்த ஒரு குடும்பத்திற்கு, காலத்தின் அர்த்தமே மாறிவிடுகிறது. கிரியாத் ஷ்மோனாவில் வாழும் எங்களுக்கு, ‘தாய்நாட்டைப் பாதுகாத்தல்’ என்ற வார்த்தைகளின் பொருள் நன்றாகவே தெரியும். கடந்த 3 ஆண்டுகளில், படைப்பிரிவின் இழந்தோர் குடும்பத்தில் இன்னும் எத்தனையோ குடும்பங்கள் இணைந்துள்ளன. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்களின் முழு உலகத்தையுமே இழந்துவிட்டனர். அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தமக்கே உரிய பிரத்யேகக் கதை உள்ளது.”
“ஆனால் அந்தக் கதைகளைக் கேட்கும்போது, அவற்றுக்கு இடையே இழையோடும் ஒரு பொதுவான அம்சத்தை நாம் மீண்டும் மீண்டும் காண்கிறோம். அவர்கள் நாட்டின் அனைத்துப் பகுதிகளிலிருந்தும், இஸ்ரேலிய சமூகத்தின் அனைத்துத் தரப்பிலிருந்தும், கிராமப்புறங்கள் மற்றும் பெருநகரங்களில் இருந்தும், கிப்புட்ஸ் மற்றும் குடியிருப்புகளில் இருந்தும், கிராப் முடி மற்றும் கிப்பா அணிந்தவர்களாகவும் வந்தவர்கள். வெவ்வேறு முகங்கள், வெவ்வேறு வாழ்க்கைக் கதைகள், ஆனால் அதே விழுமியங்களில் ஆழமான ஒருமித்த உணர்வு. களத்திற்கு முதலில் வந்து நின்று, கடைசியாகப் புறப்பட்டுச் சென்ற வீரர்கள் மற்றும் தளபதிகள் அவர்கள். ஒரு கடமை என்றால் என்னவென்பதை தங்களுக்குரிய வழியில் உணர்ந்து கொண்ட இளைஞர்கள். அனுபவமிக்க பழைய குடும்பங்களான நாங்கள், இந்தக் கதைகளைக் கேட்கும்போது அவற்றில் பழக்கமான ஒன்றை உணர்கிறோம்.”
“அவர்களில் நாங்கள் லிரானையும் அவனது நண்பர்களையும் காண்கிறோம். தலைமுறை தலைமுறையாக இந்த பிரிவுகளிலும் படைப்பிரிவிலும் வீரமரணம் அடைந்தவர்களை நாங்கள் அவர்களில் காண்கிறோம். முகங்கள் மாறுகின்றன. பெயர்கள் கூடுகின்றன. ஆண்டுகள் கடந்துவிடுகின்றன. ஆனால் அந்த விழுமியங்கள் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்படுகின்றன. மாபெரும் வேதனையுடன் சேர்த்து, மகன் வீரமரணமடைந்த நாளுடன் அப்பிரிவுடனான தொடர்பு முடிந்துவிடுவதில்லை என்பதை ஒரு தியாகியின் குடும்பம் பல வருடங்களில் உணர்ந்து கொள்கிறது. 20 ஆண்டுகளாக எகோஸ் பிரிவு எங்களுடன் பயணித்து வருகிறது. தளபதிகள் மாறுகிறார்கள். வீரர்கள் பயிற்சியை முடித்து விடைபெறுகிறார்கள். புதிய தலைமுறையினர் வருகிறார்கள். ஆனால் அந்தப் பிணைப்பு நிலைத்திருக்கிறது.”
தலைமைத் தளபதி லெப்டினன்ட் ஜெனரல் இயால் ஜமீர் உரையாற்றுகையில்: “தலைமுறை தலைமுறையாக ‘கமாண்டோ’ படைப்பிரிவில் வீரமரணம் அடைந்த 171 வீரர்களை இன்று நாம் நினைவுகூருகிறோம். இஸ்ரேலிய பாதுகாப்புப் படை தனது உச்சபட்ச கடமையில் தோல்வியடைந்த நாளான அக்டோபர் 7 தாக்குதலின் 3-ஆம் ஆண்டை சில நாட்களுக்கு முன்புதான் நாம் நினைவுகூர்ந்தோம். வீரர்கள், தளபதிகள் மற்றும் குடிமக்களின் எண்ணற்ற வீரதீரச் செயல்கள் வெளிப்பட்ட நாளும் அதுவே ஆகும்; குறிப்பாக குடியிருப்புகளையும் பொதுமக்களையும் பாதுகாக்கப் பாய்ந்து சென்ற வழக்கமான மற்றும் ரிசர்வ் பிரிவின் ‘கமாண்டோ’ வீரர்கள் தனித்து நின்றனர். அவர்கள் போர்க்கள மையங்களை நோக்கி முன்னேறி, உயிர்களைக் காப்பாற்ற துணிச்சலுடன் செயல்பட்டனர்.”
“இந்தச் சண்டையை நான் மிக உன்னிப்பாகக் கவனித்தேன் — அலி-தாஹெர் மலைப்பகுதியில் இந்த பிரிகேட் நிகழ்த்திய போரும் தீர்க்கமான முடிவும் இஸ்ரேலிய பாதுகாப்புப் படையின் மற்றும் ஒட்டுமொத்தப் போரின் வரலாற்றிலும் ஒரு மைல்கல்லாக எழுதப்பட்டு நினைவுகூரப்படும். பல மாத போரின்போதும், பிணைக்கைதிகளை மீட்கும் உன்னதப் பணியே ‘கமாண்டோ’ வீரர்களின் கண் முன்னே இருந்தது. இஸ்ரேலிய பாதுகாப்புப் படையின் இடைவிடாத தாக்குதலும், ஹமாஸ் மீதான செயல்பாட்டு அழுத்தமும்தான் உயிருடன் இருந்த மற்றும் உயிரிழந்த நமது பிணைக்கைதிகளை வீட்டிற்கு மீண்டும் கொண்டு வர வழிவகுத்தது. ‘தங்கள் எல்லைக்குத் திரும்புதல்’ நடவடிக்கையின் மூலம் அவர்கள் மீட்கப்பட்டு இன்றுடன் ஒரு வருடம் நிறைவடையும் நிலையில், அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தினருடன் மீண்டும் இணைந்த அந்தத் தருணங்களை நாம் நினைவுகூருகிறோம். அத்துடன், இந்தப் பணிக்காகத் தங்கள் இன்னுயிரைத் தியாகம் செய்து, அவர்களின் வருகையைக் காண முடியாமல் போன வீரர்களின் நினைவையும் இழப்பின் வலியையும் நாம் தாங்கி நிற்கிறோம்.”
“குடும்பத்தினராகிய நீங்கள், ஒவ்வொரு நாளும் அவர்களின் நினைவுகளைச் சுமந்து வருகிறீர்கள்; அவர்களின் இழப்பு எப்போதும் நெஞ்சில் உள்ளது. உங்களில் சிலருக்கு இந்தச் செய்தி சமீபத்திய ஆண்டுகளில் வந்தது, சிலரோ பல தசாப்தங்களாக இந்த நிழலில் வாழ்ந்து வருகிறார்கள். ஏற்பட்ட விரிசலை எங்களால் சரிசெய்ய முடியாது, ஆனாலும் இப்பயணத்தில் தொடர்ந்து உங்கள் பக்கம் நிற்பதும், உங்களை அணைத்து ஆதரவளிப்பதும் எங்கள் கடமையாகும். ஆண்டுகள் கடந்தாலும் இந்தக் கடமை குறைந்துவிடாது. நீங்கள் எப்போதும் கமாண்டோ குடும்பத்தின் மற்றும் இஸ்ரேலிய பாதுகாப்புப் படைக் குடும்பத்தின் அங்கமாகவே இருப்பீர்கள்.”
‘கமாண்டோ’ படைப்பிரிவின் (89) தளபதி கர்னல் எம். தனது உரையில் கூறியதாவது: “மக்களினதும் நாட்டினதும் பயணத்தில் முன்னின்று சென்று, போர்க்களத்திலிருந்தும் நடவடிக்கைகளிலிருந்தும் திரும்பி வராத வீரமரணம் அடைந்த உங்கள் புதல்வர்கள், நமக்கு வழிகாட்டிகளாக ஆகியுள்ளனர். பாதையின் மேடு பள்ளங்களை நமக்கு ஒளிரச் செய்து எச்சரிக்கிறார்கள். அவர்களின் வாழ்க்கைப் பாடங்களிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்கிறோம். இஸ்ரேலின் போர்களில், பயிற்சிகளில் மற்றும் வழக்கமான பணிகளில் ‘கமாண்டோ’ படைப்பிரிவைச் சேர்ந்த 171 வீரர்கள் பல ஆண்டுகளாக வீரமரணம் அடைந்துள்ளனர். அவர்களில் 10 பேர் கடந்த ஆண்டில் மரணமடைந்தவர்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தமக்கென ஒரு முழு உலகத்தைக் கொண்டிருந்தனர்; தங்கள் குடும்பத்தினருக்கும் படைப்பிரிவு நண்பர்களுக்கும் அவர்கள் அவ்வாறே விளங்கினர். தங்கள் மக்களை நேசித்து, தியாக மற்றும் அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடனும், மனிதநேயமும் தாய்நாட்டுப் பற்றும் நிறைந்த இதயத்துடனும் தங்கள் பணிக்கு உண்மையாய் இருந்த படைவீரர்கள், போராளிகள் மற்றும் தளபதிகள் அவர்கள்.”
“ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு, லெபனானின் அலி-தாஹெர் மலைப்பகுதியில் எங்கள் பணியை நிறைவு செய்தோம். அப்பணியின் போது நான் உங்கள் மத்தியில் நடந்தபோது, ‘இதோ நான் இருக்கிறேன்’ (ஹினேனி) என்ற குரலைக் கேட்டேன். அதை உங்கள் கண்களில் கண்டேன், உங்களிடமிருந்து வழியும் வியர்வையில் உணர்ந்தேன், உங்கள் மீது நிலவிய ஓர் உன்னத உணர்வை அடையாளம் கண்டேன். அன்பான குடும்பங்களே, நாம் அவர்களைப் போல, உங்கள் புதல்வர்களைப் போல வளர வேண்டும்; அவர்கள் நம் மத்தியில் நடந்து சென்று நமது நண்பர்களாகவும், தளபதிகளாகவும், துணைப் பணியாளர்களாகவும் இருந்தார்கள், ஆனால் அதே நேரத்தில், தாங்கள் நம்பிய மற்றும் அதன் வழியில் வளர்ந்த விழுமியங்களைச் செயல்களால் நிறைவேற்றுபவர்களுக்கு ஒரு முன்னுதாரணமாகவும் நமக்கு விளங்கினார்கள். வீரமரணம் அடைந்தவர்களின் நினைவு போற்றப்படட்டும்.”
