பெசாக் பென்சன் மற்றும் ஓமர் நவோசெல்ஸ்கி • 29 ஏப்ரல், 2026
ஜெருசலேம், 29 ஏப்ரல், 2026 (TPS-IL) — இ-காமர்ஸின் மிகப்பெரிய சிக்கல்களில் ஒன்றான கைவிடப்பட்ட ஷாப்பிங் வண்டிகளில் குற்ற உணர்வு முக்கியப் பங்கு வகிக்கலாம் என்று இஸ்ரேலிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
டெல் அவிவ் பல்கலைக்கழகத்தின் கோலர் மேலாண்மைப் பள்ளியின் ஆராய்ச்சியாளர்கள், ஆன்லைன் ஷாப்பிங் செய்பவர்கள், தங்களது வண்டிகளில் நடைமுறைத் தேவைகளை விட பெரும்பாலும் “ஆடம்பரமான” பொருட்கள் இருக்கும் போது வாங்குவதை கைவிடுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் என்று கண்டறிந்துள்ளனர்.
இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள், ஆன்லைன் சில்லறை விற்பனையாளர்களுக்கு ஒவ்வொரு ஆண்டும் பில்லியன் கணக்கான டாலர் வருவாய் இழப்பை ஏற்படுத்தும் விலை உயர்ந்த தொழில்துறை அளவிலான பிரச்சினைக்கு ஒரு உளவியல் விளக்கத்தை அளிக்கின்றன.
சமீபத்திய மதிப்பீடுகளின்படி, 70 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான ஆன்லைன் ஷாப்பிங் வண்டிகள் செக் அவுட் முடிவதற்கு முன்பே கைவிடப்படுகின்றன.
டெல் அவிவ் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த பேராசிரியர் லியாட் ஹடார், பேராசிரியர் யேல் ஸ்டெய்ன்ஹார்ட் மற்றும் பேராசிரியர் யனிவ் ஷானி ஆகியோர் ஜார்ஜ் வாஷிங்டன் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் கில் அபெல் உடன் இணைந்து நடத்திய இந்த ஆய்வில், இரண்டு பெரிய இ-காமர்ஸின் தரவுத்தளங்களிலிருந்து கிட்டத்தட்ட 15 மில்லியன் வாங்கப்பட்ட மற்றும் கைவிடப்பட்ட பொருட்கள் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்டன. ஆராய்ச்சியாளர்கள் நான்கு கட்டுப்பாட்டு சோதனைகளையும் நடத்தினர்.
இதன் முடிவுகள் சக மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட ஜர்னல் ஆஃப் கன்சூமர் ரிசர்ச் இதழில் வெளியிடப்பட்டன.
நடைமுறை பயன்பாட்டை விட இன்பம், செல்லம் கொடுத்தல் அல்லது பொழுதுபோக்குடன் தொடர்புடைய பொருட்கள் வண்டிகளில் நிரம்பியிருக்கும் போது நுகர்வோர் வாங்குவதை கைவிடுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.
ஆடம்பரப் பொருட்களுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாக சாக்லேட்டுகள், நறுமண மெழுகுவர்த்திகள், சொகுசு அழகுப் பொருட்கள், அலங்கார வீட்டுப் பொருட்கள் மற்றும் புதுமையான ஆடைகள் இடம்பெற்றிருந்தன. நடைமுறைப் பொருட்களில் வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள், மின்கலங்கள், விளையாட்டு உபயோகப் பொருட்கள், தண்ணீர் பாட்டில்கள் மற்றும் சேமிப்புப் பெட்டிகள் அடங்கும்.
மொத்த விலை, பொருட்களின் எண்ணிக்கை, உலாவுதல் நேரம் மற்றும் பயனர் பண்புகள் போன்ற காரணிகளைக் கட்டுப்படுத்திய பிறகும், ஆடம்பர மற்றும் பயன்பாட்டுப் பொருட்களுக்கு இடையிலான விகிதமானது வாடிக்கையாளர்கள் வாங்குதலை முடித்தார்களா என்பதை வலுவாக முன்னறிவித்தது.
“விலை அல்லது ஷிப்பிங் போன்ற தொழில்நுட்பக் கருத்தாய்வுகளிலிருந்து மட்டுமல்லாமல், வாங்குதலை நியாயப்படுத்துதல் மற்றும் குற்ற உணர்வு போன்ற ஆழமான உளவியல் செயல்முறையிலிருந்து ஷாப்பிங் வண்டி கைவிடப்படுவது உருவாகிறது என்பதை எங்கள் கண்டுபிடிப்புகள் காட்டுகின்றன” என்று ஹடார் இஸ்ரேலின் பிரஸ் சர்வீஸிடம் தெரிவித்தார்.
ஆராய்ச்சிக்கான யோசனை ஹடாரின் சொந்த ஆன்லைன் ஷாப்பிங் பழக்கவழக்கங்களிலிருந்து தொடங்கியது.
“ஒரு உளவியலாளராக, உளவியல் காரணிகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன என்ற அனுமானத்துடன் நான் எந்தவொரு நடத்தையையும் அணுகுகிறேன்” என்று அவர் TPS-IL இடம் கூறினார்.
“ஆடைகள், அழகு சாதனப் பொருட்கள் அல்லது சிறப்புப் பொருட்கள் போன்ற இன்பகரமான பொருட்களை வாங்குவதை முடிக்காமல் பலமுறை எனது ஆன்லைன் வண்டியிலேயே விட்டுவிட்டேன். அது விலை அல்லது செக் அவுட் செயல்பாட்டில் உள்ள உராய்வு காரணமாக அல்ல. மாறாக, இறுதி கட்டத்தில், அவற்றை வாங்குவது குறித்து நான் வெறுமனே மோசமாக உணர்ந்தேன் என்பதை கவனித்தேன்.”
நுகர்வோர் பெரும்பாலும் நடைமுறைப் பொருட்களுடன் சமன் செய்வதன் மூலம் ஆடம்பரமான வாங்குதல்களை நியாயப்படுத்த வழிகளைத் தேடுகிறார்கள் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவித்தனர். தேவைகளைக் கொண்ட ஒரு வண்டியானது உளவியல் ரீதியாகப் பாதுகாப்பானதாகத் தோன்றுகிறது, இது வீணடித்தல் அல்லது சுய-இன்ப உணர்வைக் குறைக்கிறது.
நுகர்வோர் பெரும்பாலும் “ஹெடோனிக்” அல்லது இன்பத்தை நோக்கிய கொள்முதல்கள் குறித்து குற்ற உணர்வை அனுபவிக்கிறார்கள் மற்றும் அவற்றை முடிப்பதற்கு முன்பு பகுத்தறிவு நியாயங்களைத் தேடுகிறார்கள் என்பதை முந்தைய ஆராய்ச்சி காட்டுவதோடு முடிவுகள் ஒத்துப்போவதாக ஹடார் கூறினார்.
இ-காமர்ஸ் தளங்களில் பரிந்துரை அமைப்புகள் எவ்வாறு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதில் இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் பெரும் தாக்கங்களை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
“எனது அறிவுக்கு எட்டியவரை, பரிந்துரை அல்காரிதம்கள் பொதுவாக ஒத்த அல்லது நிரப்புப் பொருட்களைப் பரிந்துரைக்கின்றன” என்று ஹடார் விளக்கினார்.
“எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு நறுமண மெழுகுவர்த்தியை சேர்ப்பது வேறு மணத்தில் மற்றொரு மெழுகுவர்த்திக்கான பரிந்துரைகளைத் தூண்டலாம். அதற்கு பதிலாக ஒரு பயன்பாட்டுப் பொருளைப் பரிந்துரைப்பது — தீப்பெட்டி போன்றது — வாங்குதலை முடிப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் என்று எங்கள் கண்டுபிடிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.”
பரிந்துரை அமைப்புகள் பொருட்கள் ஒத்திருக்கிறதா என்பதை மட்டுமல்லாமல், அவை நடைமுறைக்குரியதாக அல்லது ஆடம்பரமானதாகக் கருதப்படுகிறதா என்பதையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்று அவர் கூறினார்.
நிறுவனங்கள் நுகர்வோரின் குற்ற உணர்வை வியூக ரீதியாகக் குறைக்க முடியுமா என்பது பற்றிய நெறிமுறை கேள்விகளையும் இந்த ஆய்வு எழுப்புகிறது.
“சில்லறை விற்பனையாளர்கள் ஏற்கனவே ஓரளவிற்கு, வாங்குதல்களை மிகவும் நியாயமானதாக உணர வைக்கும் மூட்டைகள், தள்ளுபடிகள் அல்லது கட்டமைப்பு உத்திகள் மூலம் நுகர்வோர் குற்ற உணர்வை நிர்வகிக்கின்றனர்” என்று ஹடார் கூறினார்.
பரிந்துரைக்கப்பட்ட தயாரிப்புகளுக்கான எதிர்வினைகளை மட்டுமல்லாமல், ஷாப்பிங் செய்பவர்கள் ஏற்கனவே தங்கள் வண்டிகளில் அமர்ந்திருக்கும் பொருட்களை எவ்வாறு உணர்கிறார்கள் என்பதையும் பரிந்துரை அமைப்புகள் எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை ஹடாரின் குழு இப்போது ஆய்வு செய்து வருகிறது.




