டேவிட் இஸ்ரேல் எழுதியது • 25 அக்டோபர் 2026
ஜெருசலேம், 25 அக்டோபர், 2026 (TPS-IL) — வடக்கு மியான்மரைச் சேர்ந்த, 18 மில்லிமீட்டர் நீளத்தில் விரல் நுனி அளவில் உள்ள ஆம்பர் (அரக்குக்கல்) துண்டு ஒன்றில், பல்லி ஒன்று தனது வாலை வேண்டுமென்றே துண்டித்துக்கொண்டதற்கான மிகச் சிறந்த முறையில் பாதுகாக்கப்பட்ட நேரடி புதைபடிவ ஆதாரம் இருப்பதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர். அந்த வால் ஏறத்தாழ 99 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிரிந்து விழுந்தது. இதனை விவரிக்கும் டெல் அவிவ் பல்கலைக்கழக ஆய்வு Palaeontologia Electronica இதழில் வெளியாகியுள்ளது.
ஆட்டோடோமி (autotomy) எனப்படும் வாலைத் துண்டிக்கும் முறை, தற்போது வாழும் பல்லிகள் வேட்டையாடிகளிடமிருந்து தப்பிக்கும் மிகவும் பொதுவான வழிகளில் ஒன்றாகும். அப்படியிருந்தும், இது முதன்முதலில் எப்போது தோன்றியது என்பதைக் கண்டறிய விஞ்ஞானிகள் பெரிதும் சிரமப்பட்டுள்ளனர். முந்தைய புதைபடிவங்கள் வால் முதுகெலும்புகளில் எலும்பு முறிவுத் தளங்களையும் (fracture planes), மீண்டும் வளர்ந்த வால்களையும் காட்டின. இந்த அம்சங்கள் ஒரு விலங்கு அதன் வாலை இழக்கக்கூடும் என்பதைக் காட்டினாலும், எலும்பு முறிவுத் தளங்கள் அது தன்னிச்சையாகவே அவ்வாறு செய்தது என்பதை எப்போதும் நிரூபிப்பதில்லை.
இந்த புதிய மாதிரி பல ஆண்டுகளாக அடையாளம் காணப்படாமல் இருந்தது. பல்கலைக்கழகத்தின் நியூ என்விரான்மென்டல் ஸ்கூலில் பிஎச்.டி பயிலும் டோலெவ் ஃபேப்ரிகன்ட், ஒரு சிறு குச்சி அல்லது பூச்சியின் துண்டு போல் தோன்றியதை உற்று நோக்கினார். அந்தப் பொருள் சிறிய செதில்களால் மூடப்பட்டிருந்தது, அது ஒரு பல்லியின் வால் என்பதை அவர் உணர்ந்தார். இந்தச் செய்தியைக் கேட்டதும் தான் நாற்காலியிலிருந்து கிட்டத்தட்ட குதித்துவிட்டதாக அவரது வழிகாட்டியான டாக்டர் லியோனிடாஸ்-ரோமானோஸ் டவ்ரானோக்லோ கூறினார். இவ்விருவரும் ஏதென்ஸின் நேஷனல் அண்ட் கபோடிஸ்ட்ரியன் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் இஸ்ரேலின் வோல்கானி நிறுவனத்தின் சகாக்களுடன் இணைந்து இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டனர்.
அந்த ஆம்பர் மங்கலாக இருந்ததால், வழக்கமான நுண்ணோக்கி மூலம் பெரிதாக எதுவும் தெரியவில்லை. வோல்கானி நிறுவனத்தில் உள்ள மைக்ரோ-சிடி ஸ்கேனிங்கை ஆய்வுக் குழு பயன்படுத்தியது; இது பல கோணங்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட எக்ஸ்ரே படங்களை முப்பரிமாண மறுவடிவமைப்பாக இணைக்கிறது. இது அந்தத் தனித்துவமான மாதிரியை வெட்டிப் பிரிக்காமலேயே, புதைபடிவத்தின் மறைக்கப்பட்ட அமைப்புகளை ஆராய தங்களை அனுமதித்ததாக நிறுவனத்தின் பகுப்பாய்வுப் பிரிவுக்குத் தலைமை தாங்கும் டாக்டர் அகமது நாசர் தெரிவித்தார்.
தற்போது வாழும் பல்லிகளால் துண்டிக்கப்படும் வால்களில் உள்ள அமைப்பைப் போலவே, வால் பிரிந்த இடத்தில் ஒரு தனித்துவமான திசு வளையம் இருப்பதை இந்த ஸ்கேன்கள் காட்டின. விபத்தினால் ஏற்படும் காயங்களில் எதிர்பார்க்கப்படும் பாதிப்புகள் எதுவும் இல்லாமல், அந்த முறிவு மிகவும் நேர்த்தியாகவும் சமச்சீராகவும் இருந்தது.
பல கேள்விகள் இன்னும் பதிலின்றி உள்ளன. மண்டை ஓடு அல்லது பிற எலும்புக்கூடு அம்சங்கள் இல்லாமல், இந்த விலங்கு எந்தக் குழுவைச் சேர்ந்தது என்பதை அடையாளம் காண முடியாது. இன்றைய சுவர் பல்லிகள் அல்லது ஸ்லோ வார்ம்கள் மற்றும் உடும்புகள் அடங்கிய குழுக்கள் இதில் உள்ளடங்கலாம் என்று ஏதென்ஸ் குழுவைச் சேர்ந்த அப்போஸ்டோலோஸ் கிறிஸ்டோபௌலோஸ் கூறுகிறார். வால் இழந்ததற்கான காரணமும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. பல்லி பிசுபிசுப்பான பிசினில் சிக்கி, அதிலிருந்து விடுபட தனது வாலைத் துண்டித்திருக்கலாம், அல்லது ஒரு வேட்டையாடி தாக்கியபோது வாலைத் துண்டித்திருக்கலாம், அதன் பிறகு அந்த வால் பிசினில் விழுந்திருக்கலாம். அந்த விலங்கு உயிர் பிழைத்ததா அல்லது அதன் வால் மீண்டும் வளர்ந்ததா என்பதை இந்த புதைபடிவத்திலிருந்து தீர்மானிக்க முடியாது.
சுமார் 99 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த பொறிமுறை பல்லிகளிடம் பயன்பாட்டில் இருந்தது என்பதை மட்டுமே இந்த புதைபடிவம் காட்டுகிறது. இன்றும் சுவர்களிலும் தோட்டங்களிலும் தொடர்ந்து காணப்படுகின்ற ஒரு உயிர்வாழும் உத்தி இதுவாகும்.
