சூரியகாந்தியின் “ஒளியியல் மாயை” புத்திசாலித்தனமான விவசாயத்திற்கும் புதிய தொழில்நுட்பங்களுக்கும் ஊக்கமளிக்கக்கூடும்

பெசாக் பென்சன் • 4 நவம்பர், 2026

ஜெருசலேம், 4 நவம்பர், 2026 (TPS-IL) — மூளையோ அல்லது நரம்பு மண்டலமோ இல்லாமல் தாவரங்கள் தங்கள் சுற்றுப்புறம் குறித்த தகவல்களை எவ்வாறு செயலாக்குகின்றன என்பதை வெளிப்படுத்தும் வகையில், சூரியகாந்தி நாற்றுகள் ஒளியியல் மாயை போன்ற ஒன்றை எதிர்கொள்வதாகவும், இரண்டு மிகவும் வலுவான விளக்குகள் அவற்றின் மீது பிரகாசிக்கும்போதும் அவை பலவீனமான ஒளி மூலத்தை நோக்கித் திரும்புவதாகவும் இஸ்ரேலிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

மையப்படுத்தப்பட்ட கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு இல்லாமலேயே வாழும் உயிரினங்கள் எவ்வாறு சிக்கலான தகவல்களைச் செயலாக்குகின்றன என்பது பற்றிய புதிய புரிதலை இந்த கண்டுபிடிப்புகள் வழங்குகின்றன. அவை இறுதியில் விவசாய வெளிச்ச அமைப்புகளை மேம்படுத்த உதவக்கூடும் என்பதுடன், செல்கள் மற்றும் பாக்டீரியாக்கள் தங்கள் சூழலை எவ்வாறு உணர்ந்து எதிர்வினைகளை ஒருங்கிணைக்கின்றன என்பதையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டக்கூடும்.

தாவரங்கள் தங்கள் தண்டு முழுவதும் பரவியுள்ள ஒளி ஏற்பிகளிலிருந்து வரும் சிக்னல்களை ஒன்றிணைக்கின்றன என்பதை டெல் அவிவ் பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர். பல திசைகளிலிருந்து ஒளி வரும்போது, இந்த சிக்னல்களுக்கு இடையேயான தொடர்புகள் வியக்கத்தக்க வளர்ச்சி எதிர்வினைகளை உருவாக்கக்கூடும்.

ஒரு பரிசோதனையில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் சமமான சக்தி கொண்ட இரண்டு விளக்குகளை ஒன்றுக்கொன்று எதிரெதிராக வைத்து, மூன்றாவது பலவீனமான ஒளி மூலத்தை செங்கோணத்தில் வைத்தனர். வலுவான விளக்குகளில் ஏதேனும் ஒன்றை நோக்கி வளர்வதற்குப் பதிலாக, சூரியகாந்தி நாற்றுகள் பலவீனமான ஒளியை நோக்கி வளைந்தன; ஏனெனில் எதிரெதிர் மூலங்களால் உருவாக்கப்பட்ட சிக்னல்கள் ஒன்றை ஒன்று சமநிலைப்படுத்தின.

பொதுவாக பிரத்யேக புலன் உறுப்புகள் மற்றும் மைய நரம்பு மண்டலத்தைச் சார்ந்திருக்கும் விலங்குகளைப் போலன்றி, தாவரங்கள் தங்கள் உடல் முழுவதும் பரவியுள்ள ஏற்பிகள் மூலம் தகவல்களைச் சேகரிக்கின்றன. தண்டின் வெளிப்புற அடுக்கில் உள்ள ஒளி-உணர்திறன் ஏற்பிகள் உள்ளூரிலேயே ஒளியைக் கண்டறிந்து, அதை உயிரியல் சிக்னல்களாக மாற்றுகின்றன; இவை ஒட்டுமொத்தமாக வளர்ச்சியின் திசையைத் தீர்மானிக்கின்றன.

ஒளி சிக்னல்கள் மோதிக்கொள்ளும்போது

ஆராய்ச்சியாளர்கள் சூரியகாந்தி நாற்றுகளை வெவ்வேறு திசைகளிலிருந்தும் வெவ்வேறு தீவிரங்களிலும் நீல நிற ஒளிக்கு உட்படுத்தி, 20 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக அவற்றின் நகர்வுகளை ஆவணப்படுத்தினர். தாவரங்கள் பொதுவாக இரண்டு எதிரெதிர் ஒளி மூலங்களில் வலுவானதை நோக்கி வளைந்தன, ஆனால் அவற்றின் எதிர்வினைகள் பிரகாசத்தின் வித்தியாசத்திற்கு நேர்விகிதத்தில் இருக்கவில்லை.

மற்றொரு மூலத்தை விட இரண்டு மடங்கு தீவிரமான ஒரு ஒளி மூலம், இரண்டு மடங்கு வலுவான உயிரியல் சிக்னலை உருவாக்கவில்லை. இந்த நேரியல் அல்லாத எதிர்வினை (nonlinear response) என்பது தாவரங்கள் உள்வரும் ஒளியை வெறுமனே கூட்டிக்கொள்வதில்லை என்பதைக் குறிக்கிறது. மாறாக, அவை தங்கள் ஏற்பிகளால் ஏற்கனவே செயலாக்கப்பட்ட சிக்னல்களை ஒருங்கிணைத்து, ஒளியின் இயற்பியல் பரவல் மட்டுமே காட்டுவதிலிருந்து மாறுபடக்கூடிய ஒரு எதிர்வினையை உருவாக்குகின்றன.

Proceedings of the National Academy of Sciences என்ற சக மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட இதழில் வெளியிடப்பட்ட ஓர் ஆய்வில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்த செயல்முறையை உள்வரும் ஒளி தூண்டுதல்களின் இயற்பியல் கூட்டுத்தொகைக்கு பதிலாக “மாற்றப்பட்ட சிக்னல்களின் திசையன் கூட்டுத்தொகைக்கு” (vectorial sum of transduced signals) எதிர்வினையாற்றுவதாக விவரிக்கின்றனர்.

இந்த கண்டுபிடிப்புகள் இறுதியில் பசுமை இல்லங்கள் மற்றும் உட்புறப் பண்ணைகளில் உள்ள செயற்கை வெளிச்ச அமைப்புகளை மேம்படுத்த உதவக்கூடும். வெவ்வேறு திசைகளிலிருந்து வரும் ஒளிக்கு தாவரங்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்வது, விவசாயிகள் ஆற்றலை மிகவும் திறமையாகப் பயன்படுத்தும் அதே வேளையில், விரும்பிய வளர்ச்சி முறைகளை ஊக்குவிக்க வெளிச்சத்தை அமைத்துக்கொள்ள உதவக்கூடும்.

இந்த ஆராய்ச்சி விவசாயத்திற்கு அப்பாற்பட்டும் பயன்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கக்கூடும். இது ஒரு மையக் கட்டுப்படுத்திக்கு பதிலாக பல சிறிய சென்சார்கள் மூலம் தகவல்களைச் செயலாக்கும் பரவலாக்கப்பட்ட உணர்தல் தொழில்நுட்பங்களுக்கு (decentralized sensing technologies) ஊக்கமளிக்கலாம். கூடுதலாக, செல்கள் மற்றும் பாக்டீரியாக்கள் தங்கள் சுற்றுப்புறங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்களை எவ்வாறு கண்டறிந்து எதிர்வினையாற்றுகின்றன என்பதை விஞ்ஞானிகள் நன்கு புரிந்துகொள்ளவும் இது உதவக்கூடும்.

ஆராய்ச்சியாளர்களின் கணித மாதிரி மற்றொரு வியக்கத்தக்க விளைவையும் கணிக்கிறது: தாவரத்தின் ஒளி-செயலாக்க அமைப்பு ஒளியியல் மாயை போன்ற ஒரு விளைவை உருவாக்கக்கூடும். இந்த அமைப்பு உள்வரும் ஒளிக்கு நேரியல் அல்லாத முறையில் பதிலளிப்பதால், அது மிகவும் பிரகாசமானதாகப் பதிவு செய்யும் திசையானது அதிக ஒளியைப் பெறும் திசையிலிருந்து சற்று மாறுபடலாம்.

இதன் பொருள் தாவரங்கள் படங்களைப் பார்க்கின்றன என்றோ அல்லது தங்கள் சுற்றுப்புறத்தை உணர்வுபூர்வமாக தவறாகப் புரிந்து கொள்கின்றன என்றோ அர்த்தமல்ல. மாறாக, அவற்றின் புலன் அமைப்பு ஒளியை எவ்வாறு வளர்ச்சி எதிர்வினையாக மாற்றுகிறது என்பதில் ஏற்படும் ஒரு சிதைவை இது விவரிக்கிறது. தாவர இயக்கத்தின் இயற்கையான ஏற்ற இறக்கங்கள் காரணமாக, கணிக்கப்பட்ட விளைவு பரிசோதனைகளில் நேரடியாக அளவிட முடியாத அளவுக்கு மிகவும் சிறியதாக இருந்தது.

“வியக்கத்தக்க விஷயம் என்னவென்றால், தாவரங்கள் மூளையோ அல்லது மைய செயலாக்க அமைப்போ இல்லாமல் தங்கள் சூழலைப் பற்றிய சிக்கலான தகவல்களை ஒருங்கிணைக்க முடிகிறது,” என்று இந்த ஆய்வின் ஆசிரியர்களில் ஒருவரான பேராசிரியர் யாஸ்மின் மெரோஸ் கூறினார்.

“தண்டு முழுவதும் உள்ளூரிலேயே ஒளி உணரப்பட்டு செயலாக்கப்படும் விதத்திலிருந்து இந்த கணக்கீடு வெளிப்படுகிறது,” என்று அவர் கூறினார், மேலும் இந்த கோட்பாடு பரவலாக்கப்பட்ட உணர்தலைச் சார்ந்திருக்கும் செல்கள், பாக்டீரியாக்கள் மற்றும் பிற வாழும் அமைப்புகளுக்கும் பொருந்தக்கூடும் என்றும் அவர் கூறினார்.